Filter op onderwerp
‘Kerkhoven van Weert’.
Auteur(s): Martin Nies
Herkomst: Weert in woord en beeld: jaarboek voor Weert 1992 6 (1991) 101-114
Samenvatting: De begraafplaatsen bij enkele kloosters en rondom de kerk en de perikelen rondom het nieuwe kerkhof in 1784 worden aangestipt. Vanaf de tijd van Napoleon (1805) tot 1930 komen begraafreglementen, inkomsten, gebruiken en uitbreidingen aan de orde. Aandacht wordt besteed aan de moeizame oprichting van een algemeen en protestants kerkhof - de grote begraafplaats uit 1784 aan de Molenpoort was immers in katholieke handen geraakt - en voorts de oprichting van kerkhoven in Swartbroek en Tungelroy.
‘Begrafenislijst van het klooster Mariawijngaard te Weert (Niet-kloosterlingen) 1548-1779’.
Auteur(s): Alfons Bruekers
Herkomst: De Maasgouw: orgaan voor Limburgsche geschiedenis, taal- en letterkunde 16 (1894) 21-22.
Samenvatting: "Lijst van in het klooster begraven inwoners van Weert. "
‘Kerkhof-kwesties te Weert in de jaren 1784-1787’.
Auteur(s): Daniël van Wely
Herkomst: De Maasgouw: tijdschrift voor Limburgse geschiedenis en oudheidkunde 73 (1954) 89-94.
Samenvatting: Beschrijft standpunt en handelwijze van de minderbroeders met betrekking tot het edict op de begrafenissen van keizer Joseph II uit 1784, waarbij begraven in kerken en in steden in de Oostenrijkse Nederlanden verboden werd.
‘Een verplichte nieuwe begraafplaats voor Weert. Het keizerlijk-koninklijk edict van 26 juni 1784’.
Auteur(s): Emile Haanen
Herkomst: De Maasgouw. Tijdschrift voor Limburgse geschiedenis en oudheidkunde 121 (2002) 62-74.
Samenvatting: Het waarom, de toepassing en de uitvoering van het edict van keizer Joseph II, de onenigheid over de plaats van het nieuwe kerkhof, de rol van de minderbroeders daarin, de aanleg en de bekostiging van het kerkhof worden behandeld.
‘Het hofje van Willem van Heythuysen te Weert en zijn stichter’. Portret Willem van Heythuysen’.
Auteur(s): J[an] Henkens
Herkomst: De Maasgouw: tijdschrift voor Limburgse geschiedenis en oudheidkunde 72 (1958) 73-80.
Samenvatting: Bevat behalve een korte persoonsbeschrijving van de uit Weert afkomstige calvinistische Haarlemse koopman († 1650) een beschrijving van het door hem gestichte armenhofje in 1635 te Weert en zijn legaat. In 1879 werd het hofje verkocht aan de ursulinen en nadien gesloopt. Op het beheer wordt summier ingegaan. Het afgedrukte portret bevindt zich sedert 1969 in de Pinakothek te München.
‘Melaatschheid in het begin der 18e eeuw [1701-1711]’.
Auteur(s): [J. van de Venne]
Herkomst: "De Maasgouw: orgaan voor Limburgsche geschiedenis, taal- en letterkunde 44 (1924) 53. Donatus van Adrichem, 'Een pest-instructie van 1644 voor de Minderbroeders te Weert'."
Samenvatting: "De Maasgouw: orgaan voor Limburgsche geschiedenis, taal- en letterkunde 37 (1915) 49-50. Het eerste betreft slechts een melding van twee sterfgevallen van melaatsen. Het tweede beschrijft in het Latijn de voorbehoedsmiddelen, de symptomen van de pest en de dood aan. De remedies voor geïnfecteerden worden ook in het Nederlands aangegeven."
‘Twee jaar levens in de achttiende eeuw’.
Auteur(s): J.A. Hoens
Herkomst: Limburg's jaarboek / "Limburg", Provinciaal Genootschap voor Geschiedkundige Wetenschappen, Taal en Kunst 17 (1911) 210-219.
Samenvatting: Beschrijft crisis en armoede in 1771 en 1772 te Weert.
‘Drie inwoners van Weert doodgevroren in 1786’.
Auteur(s): Jan Henkens
Herkomst: De Maasgouw: tijdschrift voor Limburgse geschiedenis en oudheidkunde 95 (1976) 104-105.
Samenvatting: Weergave van een verslag, waarin beschreven staat waar de drie schoenmakers, die in Budel op 6 maart 1786 naar de markt waren geweest, na speurtochten gevonden zijn. Zij waren op de terugreis naar Weert in de ijzige koude op de uitgestrekte woeste gronden verdwaald.
‘[Bespreking van] Joost Welten, In dienst voor Napoleons Europese droom : De verstoring van de plattelandssamenleving in Weert. (Proefschrift Utrecht 2007)’.
Auteur(s): Cor van der Heijden
Herkomst: Tijdschrift voor sociale en economische geschiedenis 6 nr. 3 (2009) 115-117.
Samenvatting: Afgewogen kritische recensie.
‘De familie Costerius de Boschofen: haar adeldom en haar teloorgang (1678-1859)’.
Auteur(s): Emile Haanen
Herkomst: De Maasgouw: tijdschrift voor Limburgse geschiedenis en oudheidkunde 127 (2008), 79-102.
Samenvatting: Begonnen wordt met een stukje familiegeschiedenis. Vervolgens wordt ingegaan hoe adeldom kan worden verworven in de Spaanse Nederlanden en in het Heilige Roomse Rijk (HRR). Dan een analyse van het adelsverzoek van Arnold Costerius, scholtis van Weert en een analyse van het verleende adelsdiploma met het verbeterde wapen uit 1678. Afgesloten wordt met de (financiële) ondergang van de laatste telg uit dit geslacht, ook Arnold geheten, in 1859.
‘Bijna anderhalve eeuw (1654-1795) schouten in Weert: een geschiedenis van de familie Costerius’.
Auteur(s): Jos F.A. Wassink
Herkomst: Weert in woord en beeld: jaarboek voor Weert 5 (1990-1991) 111-136.
Samenvatting: Na de functie van schout of scholtis behandeld te hebben, worden vijf schouten Costerius (1654-1795) voor het voetlicht gebracht. Vervolgens passeren enkele bezittingen van de familie buiten en binnen Weert de revue, gevolgd door een lijst van rentebrieven. De roerende eigendommen en de religieuze schenkingen worden niet vergeten. Tenslotte worden enkele activiteiten van scholtis Arnold Costerius belicht.
‘De familie Clercx uit Weert’.
Auteur(s): Paul Graus, Piet F. Hermans
Herkomst: Weert in woord en beeld: jaarboek voor Weert 2000 14 (1999) 31-45.
Samenvatting: De genealogie met diverse biografische schetsen begint met jurist J.M. Clercx (*Eksel 1735 - †Eksel 1809), getrouwd met A.M. Nijs en eindigt met de kinderen van het echtpaar Clercx-Hoeben (1890-1969) in Weert. Aandacht wordt besteed aan luitenant-drossaard Clercx van Stokkem-Bree, die de zgn. bokkerijders liet uitroeien. De latere Weerter tak was sedert 1864 eigenaar van de - inmiddels afgebroken - Clercx-molen in de huidige Stationsstraat.