Filter op onderwerp
‘Postmeester Coumans te Weert’.
Auteur(s): Stan Smeets
Herkomst: De Maasgouw: tijdschrift voor Limburgse geschiedenis en oudheidkunde 88 (1969) 55-58.
Samenvatting: Het artikel behelst enerzijds een correcte kritiek op het werk van Verstappen en geeft anderzijds een aanvulling op het diens artikel
‘Het postwezen in het Land van Weert : een bijdrage tot zijn geschiedenis’.
Auteur(s): H.J. Verstappen
Herkomst: De Maasgouw: tijdschrift voor Limburgse geschiedenis en oudheidkunde 87 (1968) 161-176.
Samenvatting: Beschreven worden sollicitaties, benoemingen en klachten van boden en hun benoemingsvoorwaarden in de 18e eeuw. De keizerlijke ordonnantie van 1769 op de posterijen wordt aangestipt. Van postroutes over Weert blijkt niet in de Franse tijd. Postbodes treden op in de dertiger jaren van de 19e eeuw en er is een postroute naar Roermond. Vervolgd wordt met de vermelding van postwagenroutes later in de 19e eeuw en de diverse vestigingsplaatsen van het Weerter postkantoor tot 1966. Tenslotte wordt het voorkomen van aantekeningen en stempels op brieven geschetst.
‘20 jaar Nederlands Tram-muzeum’.
Auteur(s): [Jo van der Velden]
Herkomst: [Weert, 1970]
Samenvatting: Het particuliere museum van Bernard Kühne bevatte enkele tramstellen met rails en voorts een kleine bibliotheek met veel foto's en tekeningen. Het kan als een algemeen Nederlands museum geduid worden. Een lokaal of regionaal verband met Weert of de voormalige Weerter tramwegen was er niet. De brochure beschrijft de ontwikkeling van het museum, dat in 1990 werd opgeheven. Bibliotheek en archief gingen naar de Nederlandse Vereniging voor Belangstellenden in het Spoor- en Tramwegwezen (NVBS) in Amersfoort. Het was gelegen aan de Kruisstraat 6 in Weert.
‘En cause de la ville de Weert (Limbourg hollandais) : demanderesse : avoué Romain Quaedvlieg, avocats J. Voncken et Léon du Bus de Warnaffe : contre 1. Jean Martens, brasseur; 2. Jean-Mathieu Gilkens, cultivateur : tous deux domiciliés à Bocholt : defendeurs avoué Van Langenaken, avocat Claikens : mémoire à l’appui de la demande’.
Auteur(s): N.N.
Herkomst: (Etterbeek-Brussel, 1903) 34 pp.
Samenvatting: Memorie ter ondersteuning van de eisen van de gemeente Weert in een proces over de Bocholter- of Weerterbeek tegen een brouwer en landbouwer/molenaar uit Bocholt, die teveel water uit de Weerterbeek afleidden. De bewijsstukken over de eigendom van de beek lopen van 1296 tot 1734, aangevuld met jurisprudentie uit de 19e eeuw.
‘Bocholt voorheen: het gemeentelijk leven : heidetwisten : Weert’.
Auteur(s): M. Bussels F. Bijvoet
Herkomst: Verzamelde Opstellen uitgegeven door den Geschied- en Oudheidkundige Studiekring te Hasselt 14 (1938) 398-406.
Samenvatting: Beknopte beschrijving van de geschiedenis van de Bocholter- of Weerterbeek en de daarmee samenhangende twisten en processen, die tot in de twintigste eeuw duurden. Tevens worden de geschillen over het heide- en weiderecht op Bocholter en Weerter grond aangestipt.
‘De Bocholterbeek en de weg Bocholt-Weert’. Tegeltableau douanekantoor’.
Auteur(s): J[an] Henkens
Herkomst: De Maasgouw: tijdschrift voor Limburgse geschiedenis en oudheidkunde 71 (1957) 149-150.
Samenvatting: Ter gelegenheid van de opening van de weg en het douanekantoortje wordt een tegeltableau in de gevel van het – thans gesloopte - kantoortje onthuld, waarin het ontstaan van de Weerter- of Bocholterbeek in 1296 wordt gememoreerd.
‘Het behoud van de Stads- en Biesterbrug en de bestuurlijke perikelen, die daarmede gepaard gingen’.
Auteur(s): Cor Tubée
Herkomst: Weert in woord en beeld: jaarboek voor Weert 1988 3 (1988) 49-62.
Samenvatting: Speelt in de periode 1928-1930.
‘Alexius Julien : een Lotharings klokkengieter te Weert en Lier’.
Auteur(s): André Lehr
Herkomst: 't Land van Rijen : driemaandelijks kultureel Liers tijdschrift 18 (1968) 54-87.
Samenvatting: Uitvoerige verhandeling over het leven van de klokkengieter, zijn familie en zijn voornaamste klokken. Hij goot o.m. klokken voor de Weerter toren en de Roermondse Christoffelkathedraal. Julien verbleef in Weert van 1692 - 1703, waarna hij naar Lier vertrok voor het gieten van een beiaard. Volgens de schrijver beheerste Julien nimmer ten volle de kunst van het beiaardgieten, doch streefde hij er wel onvermoeibaar en onophoudelijk naar. Hij stierf in Lier in 1734. Aandacht wordt besteed aan concurrent Jan Fremy, die zich eveneens in Weert had gevestigd.
‘Een Limburgsche klokkengieter’.
Auteur(s): N.N.
Herkomst: De Maasgouw: Orgaan voor Limburgsche geschiedenis, taal- en letterkunde 9 (1887) 136.
Samenvatting: Vermelding van bisschoppelijke dispensatie voor het huwelijk van Alexis Julien te Weert en de reden daarvoor.
‘De Eindhovense klokkengieter Jan Fremy’.
Auteur(s): Joop de Lange
Herkomst: Klok en Klepel 15 (1974) 2 - 6.
Samenvatting: Aantekeningen over de ‘zeer bekwame klokkengieter’ Jan Fremy die op 26 oktober 1705 in Weert overleed.
![‘Klokkegieter te Weert [1705]’.](https://showeerterland.nl/wp-content/uploads/2025/10/6037-venne-klokkegieter-weert-msg49_logo-pdf-300x173.jpg){kind=logo}
‘Klokkegieter te Weert [1705]’.
Auteur(s): [J. van de Venne]
Herkomst: De Maasgouw: Limburg's jaarboek voor geschiedenis, taal- en kunst 49 (1929) 3
Samenvatting: Aantekening van de begrafenis op het kerkhof van Joannes Fremie of Jan Fremy in 1705. Jan Fremy was de zoon van Mamertus I. Fremy uit Winterswijk. Hij werd in 1642 te Vrécourt in Lotharingen geboren. Jan Fremy trouwde drie maal. De laatste keer in 1702 te Weert. Zijn laatste klok dateert uit 1705.
‘Weert : zuidelijke randstad van de Peel’.
Auteur(s): Stan Smeets
Herkomst: Het Land van de Peel (Maastricht 1955) 135-144.
Samenvatting: Globaal overzicht over met name de economische ontwikkeling van Weert door de eeuwen heen, met nadruk op de laatste honderd jaar.