Filter op onderwerp
‘De vinder: Gebbel Smolenaars’.
Auteur(s): Jos Pouls, Herman Crompvoets
Herkomst: De roep van de Romein: Medelo nr. 7 (Meijel 1994) 19-21.
Samenvatting: Biografie van Gebbel Smolenaars, geboren in 1878 in Nederweert en later woonachtig in Meijel. Hij is de vinder van de beroemde gouden helm uit de Peel.
‘Teuten uit Nederlands Limburg’.
Auteur(s): W.H.Th. Knippenberg
Herkomst: De Teuten, buitengaanders der Kempen. Deel V in de serie Kultuurhistorische verkenningen in de Kempen. (Eindhoven 1974) 206-209
Samenvatting: Beschrijving van de teutengezelschappen uit Stramproy, Weert en Nederweert en de wijze waarop zij georganiseerd waren in de 17e, 18e en 19e eeuw.
‘Inkel deenger over Neewieërt’.
Auteur(s): Fons Vossen
Herkomst: Verhäölkes en gedichtjes oet ’t Wieërter lând: Veldeke (Weert 1979) 112-114.
Samenvatting: Essay over de eigenaardigheden van het Nederweerter dialect, aangevuld met diverse anecdotes over het Nederweerter gemeentebestuur.
‘100 Jaar parochie Ospel’.
Auteur(s): N.N.
Herkomst: (Ospel 1964) 110 pp.
Samenvatting: Korte geschiedenis van de kerk en parochie Ospel, gesticht in 1864. Bevat biografieën van de eerste Ospelse pastoors Wilhelmus Vullers, Hubertus Caris, Petrus Adams en Ludovicus Lipperts, en gaat uitgebreid in op de sociale, economische en agrarische ontwikkeling van Ospel in een eeuw tijd.
‘Het Missiekruis van Weert’.
Auteur(s): Godfried C.M. Egelie
Herkomst: Wegkruisen in Limburg (Zutphen 1980) 34-25.
Samenvatting: Betreft het grote kruis aan de buitenzijde van de Rumolduskapel in Weert uit 1836 en de verwikkelingen in 1929 toen er sprake van was om het kruis over te brengen naar de St. Martinuskerk. Dat leidde tot grote protesten en het feest ging dan ook niet door.
‘Het dwaalkruis langs de Geuzendijk’.
Auteur(s): Godfried C.M. Egelie
Herkomst: Wegkruisen in Limburg (Zutphen 1980) 35-37.
Samenvatting: Een ongelukskruis aan de Geuzendijk in Weert herinnert aan het noodlottige ongeval van drie jongemannen die in de barre winterkoude verdwaalden en doorvroren in de heide tussen Budel en Weert.
‘Grenskapellen voor de katholieke inwoners der Generaliteitslanden’.
Auteur(s): Dom. de Jong
Herkomst: (Tilburg 1963) div. p.
Samenvatting: Beschrijft de grenskapellen uit de 17e eeuw in het Weerterbos en aan de Booldersdijk. Ten onrechte gaat de auteur er van uit dat de grenskerk aan het Kievitsven een andere is dan die aan de Booldersdijk. Dit is echter dezelfde.
‘La Protestation du Limbourg, quelques documents 1831-1839’.
Auteur(s): N.N.
Herkomst: (Brussel 1919), 139.
Samenvatting: Petitie van14 mei 1838 waarin de gemeenteraad van Nederweert en 455 inwoners handhaving van de aansluiting bij België bepleiten.
‘Petitie den 14en mei 1838 gezonden aan de Kamer van Volksvertegenwoordigers van het Koningrijk België door de gemeenteraad en de bevolking van Weert’
Auteur(s): N.N.
Herkomst: (Brussel 1919).
Samenvatting: Petitie van 14 mei 1838 waarin 555 Weertenaren handhaving van de aansluiting bij België bepleiten. Fotografische weergave van het originele stuk, inclusief de handtekeningenlijsten.
‘De geschiedenis van Stokershorst’.
Auteur(s): Huub Janssen
Herkomst: Nederweerts Verleden, De kerk in het midden (Nederweert 1987) 9-52.
Samenvatting: Stokershorst in Nederweert-Eind was het opleidings-‘gesticht’ dat werd opgericht door de Congregatie der Broeders van O.L. Vrouw van Zeven Smarten. In 1898 werd gestart met de voorbereiding van de bouw. In de herfst van 1944 werd het betrokken door de Duitse troepen als hoofdkwartier en daarmee was het lot bezegeld. Zware vernielingen en opvolgende sloop betekenden het einde van dit landelijk zeer bekende instituut.
‘Pijpfabricage te Nederweert omstreeks 1850’.
Auteur(s): Ivo van Loo
Herkomst: Nederweerts Verleden, Doorsneden land (Nederweert 1989) 145-153.
Samenvatting: Pijpenbakker Bernard Stalenberg vestigde zich rond 1840 in Nederweert, aanvankelijk in de Kerkstraat. Daar fabriceerde hij pijpaarden tabakspijpen. Er ontstond al gauw overlast voor de omgeving, reden waarom Stalenberg zijn fabriekje verplaatste naar de Bosserstraat. In 1851 verliet hij de gemeente en vestigde hij zich in Maaseik. Daarmee kwam een einde aan de fabricage in Nederweert, die plaatsvond onder het hielmerk KS op elke pijpenkop.
‘Lange armen, grote neusgaten: de Ospelse Peel als cultuurreservaat’.
Auteur(s): Hans Joosten
Herkomst: Nederweerts Verleden, De kerk in het midden (Nederweert 1987) 131-141.
Samenvatting: Het gebruik van de Peel sinds de late middeleeuwen, de eigendomsverhoudingen, de wijze van turfsteken en de toegepaste gereedschappen, tot aan de tijd van de grootschalige ontginning van het Ospelse Peelgebied in de 50-er jaren van de 19e eeuw.