Zoekresultaten
Wilt u heel gericht zoeken? Plaats uw zoekterm tussen dubbele aanhalingstekens (“…”). Zo vindt u precies de artikelen, bronnen en documenten waarin die woorden letterlijk voorkomen.
Bijvoorbeeld “burgemeester van de stad Weert”
Berigt voor den Eerw. Heer J. Janssens, Pastoor tot Weerdt, geinsinueerden op de Requeste van den Heer Raed en Momboir ,
Auteur: N.N.
Herkomst: [z.pl. 1787], 1-11.
Samenvatting: "Vindplaats gedrukte versie: Bibliotheek Algemeen Rijksarchief te Brussel onder nummer EP04649. Vindplaats concept: Gemeentearchief Weert, archief parochie St.Martinus Weert 1404-1979, inv.nr. 745. Verweerschrift van 8 januari 1787 van pastoor Jos. Janssens van Weert tegen de aanklacht van 15 december 1786 van de momboir Stuers van het Hof in Roermond betreffende het niet-afkondigen van het edict van 16 oktober 1786 van keizer en koning Joseph II inzake de oprichting van het seminarie-generaal te Leuven en het vonnis van het Hof van 26 januari 1787, gevolgd door het besluit van de bisschop en een brief van de secretaris van het bisdom."
Poging der Weertenaren om zich van Gelderland af te scheiden 1790′.
Auteur: N.N.
Herkomst: De Maasgouw: tijdschrift voor Limburgsche geschiedenis, taal- en letterkunde 5 (1883) 13-15.
Samenvatting: "Geeft een samenvatting van de kroniek van Goofers en de brieven van de gearresteerde Stuers over de gevangenneming weer. Vervolgens wordt de dagvaarding van Stuers voor schadevergoeding geciteerd en de brief van de drie gevluchte Weertenaren aangehaald. Tenslotte worden enkele zinnen uit een verdedigingsakte van Weertenaren tegen de hoge eisen weergegeven. Afgesloten wordt met de verheffing in de adelstand van Stuers als beloning voor zijn steun aan de keizer in die moeilijke periode. Onjuist is dat hij in de rijksadel zou zijn opgenomen met de titel van ridder; hij werd in de Nederlandse adel kosteloos en zonder titel opgenomen. Het artikel is achterhaald door publicatie van het opstel: 'De schadeloosstellingacties van Luytgens, Stuers en Van der Renne tegen de Weertenaren in 1791-1792' in de 'Spiegel van Roermond' 2012 ."
‘Nederweert en Weert aan de vooravond van de tachtigjarige oorlog : Een analyse van de kroniek van Maria Luyten uit Weert, 1442-1570’.
Auteur: Ruud van den Berg
Herkomst: Nederweerts verleden : Doorsneden land (Nederweert 1989) 75-108.
Samenvatting: Betreft een tweede en uitvoeriger analyse van de 19e eeuwse kroniekkopie dan de analytische bijlagen van het hieronder staande werkstuk van A. Salomons (klik hier) waar overigens niet naar verwezen wordt. De onderwerpen van analyse zijn veelal anders. Nieuw is de vergelijking van de beginperiode van het klooster Maria-Wijngaard met die uit een getijdenboek (klik hier), waarbij tevens gebruik wordt gemaakt van andere bronnen ter verifiëring. Voorts komen een kerkroof en een vermeende bekeringspoging in Nederweert aan de orde. Verder natuurrampen zoals aardbevingen en epidemieën. De dubbelvermelding van vervalsing van lakenzegels, de dood door hongersnood en de prediking wordt bij beiden geschetst doch met verschillende conclusies.
‘De Brabantse revolutie en de eerste Oostenrijkse restauratie in Wessem (1789-1792)’.
Auteur: Emile Haanen
Herkomst: Opera Omnia III : Een verzameling historische en heemkundige opstellen (Thorn 2005) 202-236.
Samenvatting: De paragraaf over Wessem in het hierna genoemde artikel is fors uitgebreid en aangevuld. Met name de verschillende politieke posities van enerzijds de magistraat en anderzijds de geërfden tijdens de Brabantse opstand, worden uitvoerig aan de orde gesteld. Daarnaast wordt aandacht besteed aan de vervanging van de pastoor, scholtis en secretaris door het gerestaureerde gezag. Belicht worden ook de eis om en de toekenning van smartengeld voor een Wessemer echtpaar, dat tijdens de opstand loyaal aan de keizer was gebleven.
‘ Een heksenproces te Weert in 1581’.
Auteur: Jan Henkens
Herkomst: De Maasgouw: tijdschrift voor Limburgse geschiedenis en oudheidkunde 92 (1973) 58-61.
Samenvatting: "Na een inleiding op het thema wordt de zgn. bekentenis en de veroordeling tot de brandstapel weergegeven. Het slachtoffer bekent de meeste activiteiten, die traditioneel aan een heks toeschreven worden. Zij wordt veroordeeld wegens tovenarij en duivelarij. Dit betekent tevens schennis van de majesteit van God en de landsheer. Volgens het rijksrecht, waarmee de Constitutio criminalis Carolina van Karel V uit 1532 wordt bedoeld, staat hier de vuurdood of de doodstraf op. Zonder enig concreet feit of argument aan te voeren wordt de beklaagde door de auteur als een hysterica neergezet en om die reden zou zij zijn vervolgd. Voor andere inmiddels bekende processen over hekserij en tovenarij zie bovenstaand artikel van Cor Tubée. Vermoedelijk zijn er helaas nog meer heksenprocessen geweest."