Zoekresultaten
Wilt u heel gericht zoeken? Plaats uw zoekterm tussen dubbele aanhalingstekens (“…”). Zo vindt u precies de artikelen, bronnen en documenten waarin die woorden letterlijk voorkomen.
Bijvoorbeeld “burgemeester van de stad Weert”
‘Rapportage archeologische verwachtingswaarden Nederweert-Eind, Eind 41-49 (2021)’.
Auteur: Alfons Bruekers
Herkomst: STRABO (Ospel 2021).
Samenvatting: Het onderzoeksgebied tussen de adressen Eind 41 en Eind 49 in Nederweert-Eind heeft uiteenlopende en in wetenschappelijke waarde sterk uiteenlopende archeologische verwachtingswaarden. Deze bestrijken een tijdvak van (in principe) de romeinse tijd tot de 20 e eeuw. De motivatie voor uitgebreider archeologisch onderzoek ter plaatse leunt in hoofdlijn op met name op twee wetenschappelijke argumenten: 1. Deze locatie betreft de eerste mogelijkheid tot het ijken van de archeologische verwachtingswaarden van het nog open landelijke gebied aan de oostzijde van de weg Eind dat in de komende jaren tot ontwikkeling gaat worden gebracht. 2. Het onderzoek kan ingepast worden in een breder cultuurhistorisch en archeologisch onderzoek naar de voormalige landweer van Nederweert-Eind.
‘Rapportage archeologisch onderzoek Nederweert-Tichelveld (1985-2014)’.
Auteur: Alfons Bruekers
Herkomst: STRABO (Ospel 2017).
Samenvatting: Het onderzoek heeft onomstotelijk aangetoond dat het gebied ten oosten van de St. Lambertuskerk over een grote oppervlakte leemwinningsputten heeft gekend. Op de locaties Pinnenhof en Domus Bona Ventura is de ondergrond tot op 2.30 m beneden het huidige maaiveld vergraven en zijn sporen van de winningsputten teruggevonden. Het lijkt erop dat dit een enkele hectares groot wijd verbreid stelsel van kleine winningsputten is geweest, dat in de loop van vele jaren gegroeid is. De structuur duidt op een stelselmatige, langdurige en kleinschalige leemwinningsactiviteit. Uit de archeologische waarnemingen is geen datering van de leemwinning verkregen. De archivalische vermelding uit 1574 lijkt echter wel een soort terminus ante quem voor de leemwinning. Ook het reeds bestaan van het toponiem Tichelveld op het einde van de 16de eeuw is een aanwijzing in die dateringsrichting.
‘Rapportage archeologisch onderzoek Nederweert-Lindanusstraat 14-28 (2009)’.
Auteur: Alfons Bruekers
Herkomst: STRABO (Ospel 2017).
Samenvatting: Bij het uitgraven van de bouwput voor een parkeergarage, winkel- en wooncomplex aan de Lindanusstraat in Nederweert, in juni 2009, werd het tracé aangesneden van een oude waterloop. Op basis van kartografische en archivalische gegevens kan deze worden geïdentificeerd als de voormalige Weerterbeek. Een diepte van 2,20 m beneden het moderne maaiveld kon worden vastgesteld, maar recente verstoringen maakten het niet mogelijk om de maximale diepte en het volledige profiel in coupe te bepalen.
‘Rapportage archeologisch onderzoek Nederweert-Kerkstraat 56 (2005)’.
Auteur: Alfons Bruekers
Herkomst: STRABO (Ospel 2018).
Samenvatting: In 2005 werd rijksmonument Kerkstraat 56 (pand ‘Siem’) in Nederweert gerestaureerd. In de bouwput achter het monumentale pand konden in april 2005 summiere archeologische waarnemingen worden verricht. Aangetroffen werden (1) sporen van een brandlaag, vermoedelijk gerelateerd aan de verwoesting in juni 1659, (2) een intacte bakstenen waterput met een ouderdom van vóór 1659, (3) een middeleeuwse voorgaande houten waterput en tenslotte (4) menselijke overblijfselen afkomstig van het aan de noordzijde gelegen oude kerkhof. Zeer waarschijnlijk werd ook de flank van een gracht om het terrein van de St. Lambertuskerk aangesneden. Die waarneming is niet strijdig met de resultaten van een opgraving op het kerkterrein in 2003.
‘Rapportage aanpassing beleidscontourenkaart schansen Uliker, Kreijel, Roeven en Leveroy (2016)’.
Auteur: Alfons Bruekers
Herkomst: STRABO (Ospel 2016).
Samenvatting: In het kader van de update van de archeologische beleidskaart van Weert en Nederweert, werd in 2016 geadviseerd over de toevoeging van enkele nog niet beschermde objecten die geen van alle binnen de beleidscontouren van de archeologische beleidskaart vielen. Dat deed geen recht aan hun belang. Dat geldt zowel voor de vier vluchtschansterreinen maar zeker ook voor het kerkterrein, dat een belangrijke rol speelde in de nationale geloofsgeschiedenis. Het voorstel is tweeledig: 1. Aanpassing van de archeologische beleidskaart zodat de vijf objecten binnen de beleidscontouren en de daaraan gekoppelde beschermingsstatus vallen. 2. In gang zetten van de procedure tot het op de gemeentelijke (archeologische) monumentenlijst plaatsen van de vijf terreinen.