Zoekresultaten
Wilt u heel gericht zoeken? Plaats uw zoekterm tussen dubbele aanhalingstekens (“…”). Zo vindt u precies de artikelen, bronnen en documenten waarin die woorden letterlijk voorkomen.
Bijvoorbeeld “burgemeester van de stad Weert”
‘Een inventarisstaat van de Sint Martinuskerk in 1816 en de oprichting van een nieuw kerkhof te Weert’.
Auteur: Wil Filott
Herkomst: Website stichting De Aldenborgh (Weert 2025).
Samenvatting: De inventarisstaat uit 1816 bevat wetenswaardigheden over de kapellen van Leuken, Altweert, Boshoven en Laar. Ook over de klok voor de in 1792 nieuwgebouwde kerk van Tungelroy en roerende objecten in de St. Martinuskerk. Een aantal documenten betreft de aanleg van de nieuwe begraafplaats aan de Molenpoort, bij de Rumolduskapel, in 1785. Deze kwam in de plaats van het ‘oud kerkhof’ ten zuiden van de St. Martinuskerk waarvan de naam wel bewaard is gebleven.
‘Sint Martinuskerk’.
Auteur: [G. Houben]
Herkomst: Jaarboek Bisschoppelijk College 2 (1950) [96-103].
Samenvatting: Twee artikelen. Het eerste beschrijft beknopt de geschiedenis van de parochiale kerk van Weert in de periode 1456 tot en met 1940. Het tweede bevat een afschrift van een oorkonde uit 1456. Dat betreft de handhaving van de verdeling van onderhoudskosten van het schip van de kerk tussen de beide tiendheffers van Overweert, na de uitbreiding van het koor op kosten van de inwoners.
‘De St. Martinuskerk’.
Auteur: Bert Adriaens, Hub Adriaens, Godfried Egelie, Jan Henkens, Piet Hermans, Stan Smeets, Jo van der Velden
Herkomst: Portret van Wieert. Deil 5: Kerreke (Weert 1981).
Samenvatting: Geschiedenis van de St. Martinuskerk.
‘De bouwgeschiedenis van de St.-Martinuskerk te Weert’.
Auteur: J. Henkens
Herkomst: De Maasgouw: tijdschrift voor Limburgse geschiedenis en oudheidkunde 87 (1968) 33-50.
Samenvatting: Na de oorsprong van de kerk in relatie met de patroonheilige geduid te hebben, worden de voor 1456 afgesloten eerste bouwfase en de in 1500 begonnen tweede bouwfase aangegeven. De kerk zou volgens een onbekende bron in 1507 gewijd zijn; dit zou volgens de schrijver eerst in 1512 gebeurd zijn. Dat laatste jaar berust volgens Klaversma op een misverstand. De bouwmeester is niet bekend, maar kan uit Keulen afkomstig zijn. De bouwstijl komt kort aan de orde. Vervolgd wordt met de geschiedenis van de toren, die in drie fasen gebouwd werd. De bouwstijl van de eerste fase van circa 1529 wordt geschetst. Vervolgens komt de verhoging van de toren in 1887-1889 aan de orde en beëindigd wordt met een wat uitvoeriger beschrijving van de nieuwe torenspits uit 1959-1960.
‘Verslag van de opbouw van de Weerter toren 1887-1889’.
Auteur: Jan Henkens
Herkomst: De Maasgouw: tijdschrift voor Limburgse geschiedenis en oudheidkunde 90 (1971) 183-195.
Samenvatting: Samenvatting van een uitvoerig verslag van deken Custers over de verhoging van de toren van de Sint-Martinuskerk met de daarbij behorende problemen.